سکوت سرشارازناگفته هاست

دلتنگی های آدمی را

                             بادترانه ای میخواند

رویاهایش راآسمان پرستاره نادیده میگیرد

وهردانه ی برفی

                        به اشکی ناریخته میماند

سکوت سرشارازسخنان ناگفته است

ازحرکات ناکرده

اعتراف به عشق های نهان

وشگفتی های برزبان نیامده

دراین سکوت حقیقت مانهفته است

حقیقت تو

               و   من