بازیچه تقدیر

دلتنگی های آدمی را                              بادترانه ای میخواند رویاهایش راآسمان پرستاره نادیده میگیرد وهردانه ی برفی                         به اشکی ناریخته میماند سکوت سرشارازسخنان ناگفته است ازحرکات ناکرده اعتراف به عشق های نهان وشگفتی های برزبان نیامده دراین سکوت حقیقت مانهفته است حقیقت تو                و   من                        ...

همیشه میگن سکوت علامت رضاست اما من میگم نه بعضی وقتها سکوت میکنی   چون اینقدر رنجیدی که نمی خوای حرف بزنی . . .   بعصی وقتهام سکوت می کنی   چون واقعا حرفی برای گفتن نداری . . .   گاهی مو قعها سکوت یه اعتراضه   گاهی موقع هام انتظاره.   اما بیشتر وقتها سکوت واسه اینه که   هیچ کلمه ای نمیتونه غمی رو که تو وجودت داری،   توصیف کنه ...

رفت بی انکه حرفی بزند..... سکوتش رانفهمیدم..... قلبش شکسته بود....... حالانیست امامعنای این سکوت رابه خوبی درک میکنم..... ...